praktijk

Levensboeken maken: waarom? Hoe gaat dat?

Drieluik levensboeken

Deel je leven, zo heet het project van Pluspunt Rotterdam. Het project bestaat uit twee fasen. In de eerste fase bezoeken vrijwilligers senioren in 55-plus woongebouwen om hun levensverhalen op te tekenen in levensboeken. In de tweede fase worden er vertelkringen gevormd door de senioren die levensboeken hebben gemaakt.

Lausanne Mies houdt zich al jarenlang bezig met de toepassing van verhalen in de gezondheidszorg. Zij deed onderzoek naar levensverhalen en zingeving bij ouderen. Ook droeg ze als redacteur en auteur bij aan het boek ‘De betekenis van levensverhalen’. Als vrijwilliger doet zij mee met het project van Pluspunt. Hier schrijft zij in een drieluik haar bevindingen voordat zij aan het project begon, tijdens het project en na het project.

Deel 1: Vooraf - Het verhaal groeit

Ik zit in de tuin met mijn zus en mijn nichtje Lotte. Lotte, 5 jaar, vertelt al struikelend over haar woorden van enthousiasme, haar verhaal aan ons, over wat ze met een vriendinnetje heeft beleefd. En toen,… en toen… Aandoenlijk hoe jonge kinderen zich leren uitdrukken in dergelijke fragmenten. We luisteren er graag naar, als betrokken toehoorders. Er gebeurt van alles in de klas, op het schoolplein, in de speeltuin. Net als Lotte neem ik waar, geef er betekenis aan en handel. Ik vertel wie ik ben en waar ik voor sta en waar ik van houd. Zo onderscheid ik me van anderen en ervaar ik een eigen identiteit. We geven richting aan ons leven door verhalen. Zonder verhaal geen herkomst, geen heden en geen toekomst.

Lees verder over Lausanne's ervaringen

Stuur deze pagina door